Kościół Wniebowstąpienia (Himmelfahrtkirche) w Nowym Porcie to monumentalna budowla z cegły z elementami z grubo ciosanego granitu. Jego neogotyckie mury nawet dziś – okaleczone przez wojnę z licznymi bliznami po trafieniach różnych kalibrów pocisków zachwycają spartańską surowością i ogromem.
Świątynię wybudowano w latach 1902–1904 jako kościół parafii ewangelicko-augsburskiej dla Nowego Portu. Wcześniejsza, stojąca kilkadziesiąt metrów dalej, po drugiej stronie ówczesnego rynku i pochodząca z XIX wieku była już zbyt mała dla rosnącej liczby wiernych. Inwestycję kosztującą 205 tysięcy marek, a więc jak na ówczesne czasy ogromną kwotę zlokalizowano w samym historycznym i rzeczywistym centrum dzielnicy, wspomnianym już rynku.
Pierwotnie kościół posiadał podwójny smukły hełm wieży wzorowany na Kościele Mariackim w Lubece, kryty miedzianą blachą, które były na początku XIX wieku ulubionym motywem pocztówek i symbolem Nowego Portu. W wyposażeniu kościoła zwracała uwagę marmurowa rzeźba Chrystusa Dobrego Pasterza, która niestety wraz z pozostałymi elementami wystroju zaginęła w 1945 roku kiedy budowla uległa poważnemu zniszczeniu. Ostatnie ewangelickie nabożeństwa odbywały się w jedynym wówczas zadaszonym pomieszczeniu świątyni – kruchcie. Krótko potem kościół został przejęty przez Ojców Franciszkanów i dzięki zbiórce funduszy poprzez sprzedaż cegiełek w 1947 roku odbudowany jako katolicka świątynia – Kościół Morski Misyjny im. Serca Maryi. Podczas odbudowy zrezygnowano z odtworzenia empor we wnętrzu oraz charakterystycznego hełmu wieży. Na początku XXI wieku został zrekonstruowany zegar wieżowy.
Tekst: Krzysztof Jachimowicz, Muzeum Historyczne Miasta Gdańska
