Świadectwa kobiet z Nigerii, wspólna modlitwa i refleksja nad ciężarami współczesnego świata – tak w Sopocie przeżywano tegoroczny Światowy Dzień Modlitwy. Spotkanie w Kościele Zbawiciela stało się okazją do wspólnej modlitwy chrześcijan różnych wyznań oraz do wsłuchania się w głos kobiet, które na co dzień doświadczają trudnych realiów życia w Nigerii.
W środowy wieczór 11 marca sopocki Kościół Zbawiciela wypełnił się ludźmi, którzy z inicjatywy p. Iwony Hintz wraz z Kołem Pań funkcjonującym przy naszej parafii chcieli wspólnie łączyć się w modlitwie w ramach Światowego Dnia Modlitwy – ekumenicznej inicjatywy kobiet odbywającej się co roku na początku marca. W tym roku liturgię przygotowały chrześcijanki z Nigerii, które na hasło wybrały słowa z Ewangelii Mateusza „Dam ci ukojenie: Przyjdź”.
Światowy Dzień Modlitwy (zwany dawniej Światowym Dniem Modlitwy Kobiet) skupia wokół siebie chrześcijanki różnych wyznań. Jest to ruch ekumeniczny o ponad 130-letniej tradycji. Co roku na początku marca na całym świecie przedstawiciele różnych wyznań spotykają się na wspólnej modlitwie.
Liturgię i inne materiały za każdym razem przygotowują chrześcijanki z innego kraju – w tym roku z Nigerii. Mottem nabożeństwa były słowa: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy utrudzeni i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie”, zaczerpnięte z 11 rozdziału Ewangelii Mateusza. Jest to zaproszenie Jezusa, który wzywa zmęczonych, spracowanych i uciśnionych do znalezienia pocieszenia i odpoczynku w Nim. W tym kontekście można było usłyszeć głos nigeryjskich kobiet, które zwracały uwagę na doświadczenia wstydu, systemowego ucisku, prześladowań religijnych, ubóstwa czy opresji. Przygotowana liturgia pomagała obecnym lepiej zrozumieć zarówno ciężary codzienności, jak i odnajdywanie głębi Bożego ukojenia. Zwracano również uwagę na wartość pracy oraz na wsparcie płynące ze wspólnoty.
Zanim rozpoczęła się liturgia przygotowana przez chrześcijanki z Nigerii, wszystkich uczestników powitał proboszcz parafii, ks. bp Marcin Hintz. Następnie prowadzenie uroczystości przejął komitet organizacyjny nabożeństwa pod przewodnictwem p. Iwony Hintz. Wprowadzeniem do nabożeństwa była prezentacja przygotowana przez p. Martę Zuskę, która przybliżyła uczestnikom realia życia w Nigerii. Opowiedziała o różnorodności kulturowej i religijnej tego afrykańskiego kraju, jego klimacie oraz o wyzwaniach, z którymi na co dzień muszą mierzyć się jego mieszkańcy – szczególnie chrześcijanie i kobiety.
Dzięki temu wprowadzeniu uczestnicy mogli lepiej zrozumieć kontekst liturgii i świadectw, które stanowiły ważną część nabożeństwa.
Centralnym punktem spotkania była liturgia Światowego Dnia Modlitwy, przygotowana w tym roku przez chrześcijanki z Nigerii. Wspólna modlitwa, czytania biblijne oraz śpiew pieśni ze Śpiewnika Ewangelickiego prowadziły zgromadzonych przez kolejne części nabożeństwa, przypominając o zaproszeniu Jezusa skierowanym do wszystkich zmęczonych i obciążonych.
Szczególnym elementem liturgii były świadectwa kobiet z Nigerii. Historie Beatrice, Jato i Blessing opowiadały o doświadczeniach wdowieństwa, prześladowań religijnych oraz ubóstwa, ukazując jednocześnie niezwykłą siłę wiary i nadziei. Opowieści te przypominały, że chrześcijańska wiara rodzi się często pośród trudnych doświadczeń, a jednocześnie daje siłę do niesienia pomocy innym i budowania wspólnoty.
Zwiastowanie Słowa podczas nabożeństwa wygłosiła mgr teol. Renata Makula, związana z Parafią Ewangelicką św. Mateusza w Łodzi. Pochodzi ze Śląska, jednak – jak sama podkreśla – łodzianką jest z wyboru. Z wykształcenia jest teologiem i księgową, a w swojej parafii zajmuje się przede wszystkim pracą z dziećmi i seniorami oraz pełni funkcję koordynatora ds. diakonii. Jest także członkinią Synodu Diecezjalnego i przewodniczącą diecezjalnej komisji ds. rodziny. Prywatnie jest żoną księdza i mamą trojga dzieci.
W kazaniu nawiązała do słów Jezusa z Ewangelii Mateusza: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy utrudzeni i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie”. Zwróciła uwagę, że współczesny człowiek często żyje w poczuciu zmęczenia i przytłoczenia – tempem życia, nadmiarem informacji, lękiem o przyszłość czy trudnymi doświadczeniami codzienności. Jezus nie zaprasza jednak jedynie tych, którzy uporządkowali swoje życie, lecz wszystkich – także w samym środku ich zmagań i słabości. Kaznodziejka podkreśliła, że „jarzmo” Chrystusa nie jest dodatkowym ciężarem, lecz zaproszeniem do życia w bliskości z Nim, który pomaga nieść ludzkie ciężary i daje pokój serca. Nawiązując do świadectw kobiet z Nigerii przypomniała, że chrześcijański odpoczynek nie polega na ucieczce od trudności, ale na zaufaniu Bogu, który daje siłę, by przez nie przechodzić. Zachęciła również, aby w duchu przykazania miłości nie tylko powierzać Bogu własne troski, ale także dostrzegać ciężary innych ludzi i pomagać im je nieść – czasem przez modlitwę, dobre słowo, rozmowę czy zwykłą obecność.
Po zakończeniu liturgii proboszcz zaprosił do zabrania głosu p. Larrego Ugwu – parafianina pochodzącego z Nigerii, wieloletniego dyrektora Nadbałtyckiego Centrum Kultury. W swoim wystąpieniu podzielił się osobistą perspektywą na temat życia w Nigerii oraz wyzwań, z którymi na co dzień muszą mierzyć się tamtejsi chrześcijanie. Opowiadał o napięciach religijnych i społecznych, o trudnej sytuacji kobiet, które nie chcą podporządkować się narzucanym zasadom, a także o niebezpieczeństwach, jakie często towarzyszą codziennemu życiu.
Zwrócił również uwagę na ogromną różnorodność etniczną i plemienną Nigerii, która bywa źródłem konfliktów. Porównał tę sytuację do próby zamknięcia w jednym państwie narodów tak różnych jak Polacy, Niemcy, Rosjanie, Hiszpanie czy Włosi – co pomaga zrozumieć skalę napięć i trudności w budowaniu jedności społecznej.
Larry Ugwu przybył na nabożeństwo wraz z żoną, synkiem oraz przyjaciółmi z Nigerii, którzy obecnie mieszkają w Polsce, dzięki czemu spotkanie miało również bardzo osobisty wymiar.
Po zakończeniu spotkania wszyscy zostali zaproszeni do Sali Debory, gdzie przy kawie, herbacie i domowych ciastach był czas na rozmowy i budowanie relacji. Ta wspólna chwila była naturalnym przedłużeniem modlitwy i okazją do dalszej refleksji nad tym, jak chrześcijańska solidarność może przekraczać granice krajów i kultur.
Światowy Dzień Modlitwy od wielu lat pozostaje ważnym znakiem chrześcijańskiej jedności. Tegoroczne nabożeństwo w Sopocie przypomniało, że modlitwa prowadzi do działania, a wspólnota Kościoła jest miejscem, w którym możemy nieść sobie nawzajem nadzieję i wsparcie.
Z tego miejsca chcemy jeszcze raz podziękować wszystkim osobom zaangażowanym w organizację tej wspólnej modlitwy. A jeśli nie mogliście być obecni w naszym kościele albo chcielibyście przeżyć to nabożeństwo jeszcze raz to znajdziecie je na naszym kanale na portalu YouTube klikając w ten link.
Tekst i zdjęcia: ks. Grzegorz Fryda