Pod koniec marca w plebanii naszej Parafii zrobiło się wyjątkowo gwarno, radośnie i… nieco tajemniczo. Wszystko za sprawą rekolekcji pasyjnych dla dzieci i młodzieży pod hasłem „Pasyjna Przygoda”. Wzięło w niej udział trzynaścioro najmłodszych parafian i parafianek, a program tego spotkania od samego początku zapowiadał, że nie będzie to zwyczajny wieczór.
Było więc wszystko to, co w rekolekcjach ważne: wspólny śpiew, modlitwa, nauka cytatu biblijnego, rozmowa o wierze i o tym, jakie znaczenie ma dla nas Wielkanoc. Ale było też coś jeszcze – dużo radości, działania i odkrywania, że kościół może stać się przestrzenią prawdziwej przygody.
Spotkanie rozpoczęło się na plebanii, gdzie uczestnicy wspólnie mogli się przywitać i zaśpiewać kilka pieśni przy akompaniamencie gitary. W śpiewie wszyscy prowadzeni byli przez p. Adriannę Malik-Kowalak. Po takim wstępie połączonym z przedstawieniem planów na cały wieczór i nauczeniem się wersetu biblijnego uczestnicy samodzielnie przygotowali kolację. Na stołach pojawiły się pizze komponowane według własnych pomysłów, a więc było trochę kuchennego zamieszania, dużo śmiechu i jeszcze więcej satysfakcji, kiedy wreszcie można było zobaczyć efekt swojej pracy – niektórzy musieli trochę poczekać na efekt swoich kuchennych rewolucji. Już ten pierwszy punkt programu pokazał, że rekolekcje mogą być doświadczeniem wspólnoty budowanej także przy kuchennym blacie.
Jednak prawdziwe emocje zaczęły się później, gdy zapadł wieczór. Zaplanowany spacer do kościoła Zbawiciela okazał się nie tylko przejściem z jednego miejsca do drugiego, lecz początkiem wyprawy, która szybko zamieniła się w pełną odkryć i zaskoczeń drogę. Grupa biorąca udział „Pasyjnej Przygodzie” przykuwała uwagę przechodniów spacerujących po Sopocie swoimi odblaskami i latarkami robiąc na nich spore wrażenie i wzbudzając ciekawość. Kiedy uczestnicy wreszcie dotarli do kościoła, rozpoczęła się główna część programu – Church Quest z przesłaniem przygotowany przez studentkę teologii ewangelickiej, p. Annę Mądrakowską.
Kościół pogrążony w półmroku, latarki w dłoniach i na czołach, grupy wymieszane wiekowo i siedem zadań poukrywanych w różnych zakamarkach świątyni – to wszystko wystarczyło, by zwykły budynek stał się miejscem poszukiwań, współpracy i logicznego myślenia. Uczestnicy zostali podzieleni na trzy grupy, a każde zadanie prowadziło ich nie tylko dalej po kościele, ale też głębiej w treść biblijnego przesłania.
Tematy zadań nawiązywały do hasła roku: „Bóg powiedział: Oto wszystko nowym czynię” (Obj 21,5), do Jezusowego podobieństwa o naszywaniu nowych łat na stare ubranie, a także do wydarzeń Wielkiego Tygodnia i Wielkanocy. Trzeba było więc rozwiązywać krzyżówki, odnajdywać pary w memory z postaciami biblijnymi, ozdabiać łaty, układać we właściwej kolejności historię śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, a nawet zmierzyć się z zadaniem konstrukcyjnym, układając wielkanocną figurkę z klocków. Było coś dla tych, którzy lubią logiczne myślenie, dla tych, którzy wolą działać rękami, i dla tych, którzy najlepiej uczą się przez ruch i współpracę.
W tym wszystkim najcenniejsze było chyba to, że dzieci i młodzież mogły zobaczyć kościół inaczej niż zwykle. Nie tylko jako miejsce nabożeństwa, ale również jako przestrzeń żywą, pełną znaczeń, symboli i historii, które można odkrywać krok po kroku. Możliwość wejścia w miejsca na co dzień niedostępne, poruszania się po kościele z latarkami i wykonywania zadań w atmosferze lekkiej tajemnicy sprawiła, że pasyjne treści stały się dla uczestników czymś namacalnym, bliskim i zapamiętywalnym.
Po tej intensywnej części wieczoru przyszedł czas na odpoczynek. Na plebanii czekały już kolejne atrakcje: popcorn, film, strefa gier i strefa kreatywna. Część uczestników wróciła do domów, a ci, którzy zostali na noc, zamienili parafialne pomieszczenia w miejsce nocowanki, w której nie zabrakło rozmów, śmiechu i atmosfery dobrze przeżywanego wspólnego czasu. Moc emocji sprawiła, że nikt nie miał problemów z tym, żeby zasnąć. A rano przyszedł moment przygotowania śniadania, porządków oraz wspólnego podsumowania tego, co udało się przeżyć.
„Pasyjna przygoda” pokazała bardzo wyraźnie, że rekolekcje dla dzieci i młodzieży mogą być jednocześnie wypełnione zabawą, ale też głębokim przesłaniem. Można opowiadać o Ewangelii tak, by nie zgubić jej sensu, a równocześnie pozwolić najmłodszym przeżyć ją poprzez działanie, tworzenie wspólnoty i zabawę. I może właśnie dlatego ten marcowy wieczór zostanie w pamięci uczestników nie tylko jako noc z pizzą, latarkami i filmem, ale przede wszystkim jako spotkanie z dobrą nowiną o Bogu, który naprawdę czyni wszystko nowym.
Dziękujemy za pomoc w organizacji i opiece nad dziećmi Pani Monice Mielczarek i Panu Szymonowi Mielczarkowi, którzy byli pomysłodawcami tego niecodziennego wydarzenia, koordynowanego w Parafii przez ks. Grzegorza Frydę.
Tekst: ks. Grzegorz Fryda, Anna Mądrakowska
Zdjęcia: Monika Mielczarek, Anna Mądrakowska
